Rozanne, financial reporting manager bij AS Watson, heeft een man en is moeder van Marie-Jane (3 jaar) , Anne-Roos (2 jaar) en Kiki-Lea.

Rozanne: 'Gisteren ging mijn jongste dochter voor het eerst naar de opvang. We hebben een goede kinderopvang waar ik mijn kinderen met een gerust hart aan toevertrouw. Daarnaast is Kiki-Lea met twaalf weken een heel tevreden en blij meisje. Ik keek er dan ook naar uit om na mijn zwangerschapsverlof weer aan het werk te gaan. Tot vorige week mijn vriend moeilijk bewegend thuiskwam van zijn werk. Hij was onderweg met zijn racefiets gevallen. Hij besloot voor de zekerheid langs de huisarts te gaan. Die vertrouwde het niet, waarna in het ziekenhuis werd vastgesteld dat hij zijn heup had gebroken. Hij werd dezelfde week nog geopereerd en is inmiddels weer thuis. Eerst was ik boos: 'waarom ben je nu gevallen met je fiets?' Daar schiet je natuurlijk niets mee op. Ik werk nu op afstand, wat niet ideaal is. Je mist de korte lijnen en het voelt geïsoleerd. En thuis is het een hele uitdaging om in je eentje drie kleine kinderen naar bed te brengen. Gelukkig kon ik mijn moeder vragen om te helpen.

Ik kon de werkknop goed uitzetten tijdens mijn zwangerschapsverlof. Wat hielp, was dat ik een vervanger had die ruim voordat mijn verlof inging, gestart was. Hierdoor voelde ik mij wat minder bezwaard naar mijn collega’s. Ik weet nu dat de wereld niet vergaat als je niet werkt. Dat is wel een keuze die een prijs heeft. Als je minder zichtbaar bent, krijg je minder snel grote projecten. Hoe masculiener de organisatie, hoe groter de muur aan vooroordelen waar je als jonge vrouw tegen op moet boksen. Het hoeft niet te gebeuren. Als je duidelijk aangeeft dat je het project graag doet en je leidinggevende je het vertrouwen geeft, kan het sein alsnog op groen gaan. Toch merk ik in mijn omgeving dat er soms een aarzeling is om een jonge ouder op een groot project te zetten. Een keer hoorde ik een leidinggevende het als volgt verwoorden: ‘Als je in een andere levensfase zat, zou ik je die opdracht wel geven.’ De leidinggevende vond het zelf een hele mooie afweging, waar begrip uit sprak voor mijn situatie.

Om te bewijzen dat mijn drive nog net zo groot is als vroeger, ben ik efficiënter geworden op mijn werkdagen. Daar kan je in doorslaan, heb ik ondervonden. Toen ik voor het eerst minder ging werken na de geboorte van mijn oudste dochter, wilde ik zoveel mogelijk uit een werkdag halen. Ik ging pauzes overslaan, maar daarmee haalde ik ook de leuke momenten uit mijn dag. Ik miste de gesprekken tijdens de lunch over wat je in het weekend hebt gedaan. Inmiddels heb ik geleerd om mijn grenzen te bewaken. Mijn vrije dag is echt mijn vrije dag. Alles tegelijk goed willen doen, is onmogelijk.'

Lees meer