Wat zijn dilemma’s waar je als finance lead bij Picnic mee te maken hebt?

‘Bij Picnic gaat alles snel. Tegelijkertijd heb je regels en standaarden waar je aan moet voldoen. We kopen bijvoorbeeld sinds een tijdje producten in bij buitenlandse leveranciers als ze daar goedkoper zijn. Daarvoor vergelijken we dagelijks Nederlandse en Duitse producten met Europese prijzen. Als vandaag wordt vastgesteld dat we een bepaald merk frisdrank goedkoper in kunnen kopen bij de Duitse leverancier, sturen we het liefst morgen al vrachtwagens naar Duitsland. Dat is best complex. Zo moeten de producten worden omgestickerd met Nederlandse productinformatie voordat wij ze kunnen verkopen.

Voor mij is het dilemma: beweeg ik mee of vraag ik om uitstel om de compliance rond te krijgen? Er zit een financiële, een fiscale en een juridische kant aan en het gaat om aanzienlijke inkoop. Het proces moet zo goed mogelijk kloppen zodat je het vaker kan doen. Om zo snel mogelijk live te kunnen gaan en toch aan alle regels en standaarden te voldoen, moet ik in de meewerkstand. Dat betekent overleggen met de fiscalist, de afdeling transport en de cfo. Het helpt dat ik inmiddels redelijk kan inschatten hoeveel tijd ik nodig heb om voldoende governance te realiseren.’  

Zie je dilemma’s rond AI?

´Vooral bij vragen rond governance. Als ik vragen stel over fiscaliteit en de prompt steeds op dezelfde manier formuleer, dan ontwikkelt het model zich in een bepaalde richting. Daarom is het belangrijk dat je afstemt wie dit model corrigeert. Ik geloof niet dat AI ervoor zorgt dat we expertise kwijt raken. Dankzij AI ben ik een completere financial. Ik gebruik bijvoorbeeld AI om meer te weten over statiegeld. Dat is een heel complex onderwerp. Bij supermarkten leveren klanten statiegeldflessen en blikjes in bij een automaat die Statiegeld Nederland neerzet. Vervolgens krijgen supermarkten een handling fee. Die vergoeding is gebaseerd op de inname via een automaat. Voor online supermarkten werkt dat heel anders, omdat we flessen en blikjes bij de mensen aan de deur handmatig ophalen. Dat is een veel intensiever proces dat niet vergoed wordt en waarbij een automaat niet wordt ingezet als een scheidsrechter voor bijvoorbeeld flesjes waarvan het etiket niet meer leesbaar is. Dankzij chats met AI weet ik nu hoe het statiegeldproces werkt voor supermarkten.´   

Picnic is een bedrijf waar de kosten voor de baten uitgaan. De verliezen bedragen jaarlijks honderden miljoenen. Hoe lastig is het voor een RA om de discrepantie tussen die twee te zien? 

‘Het is wellicht niet iets voor iedere RA. Er is overigens geen sprake van een discrepantie. We presteren volgens een gedetailleerd langetermijnplan voor een online supermarkt op deze schaal, maar dat betekent dat we op de korte termijn verliezen accepteren. Dat heeft te maken met het feit dat we enerzijds een techbedrijf zijn, maar ook belangrijke fysieke componenten hebben.

Groei betekent voor ons niet eenvoudig opschalen in servers. We hebben mensen, gebouwen, robotisering en voertuigen nodig. We schrijven in Nederland zwarte cijfers, maar in Duitsland niet. We hebben in Duitsland tientallen locaties die op dit moment nog niet worden benut op de schaal waarvoor ze ontworpen zijn. Daarom kijk ik vooral naar de KPI’s die op een heel gedetailleerd laag niveau inzicht geven in de ontwikkeling, zoals de P&L per locatie, de brutomarge per product en de koopfrequentie van onze klanten.’  

Hoe kun je je handhaven in zo’n dynamische omgeving?

‘Het helpt om een ondernemende geest te hebben. De risico-averse RA zal zich bij Picnic niet thuis voelen. Zaken zijn nooit helemaal af voordat we met iets starten. In ieder dilemma zit een patroon. Er gebeurt iets onverwachts of er doet zich een mogelijkheid voor. Vervolgens gaat het erom hoe je daarop reageert. Als je tegen een issue aanloopt, moet je dat niet in je eentje proberen op te lossen. Benoem het en overleg met de relevante stakeholders. Of het nu om een leverancier gaat of een fiscale uitdaging. Hoe beter je de patronen begrijpt, hoe kleiner de kans dat het mis gaat.’